Een lang verhaal....waar ik elke keer weer een stukje bijschrijf, dus nog niet volledig!!!

 

Al in 1494 wordt  het 'goed' onder Almen genaamd Baeinckreyse al genoemd. In de doopboeken van Almen vinden we in 1640: 16.02.1640 GRIETJEN, d. van Berent te Bainckreijse. Op de Baankreis woonden toen dus mensen die hun achternaam hadden ontleend aan de plaats waar ze woonden.

Er is een prachtig boek gemaakt, in 2004, met de titel 'Almen ten voeten uit'. Hierin wordt heel uitgebreid de geschiedenis van ons mooie dorp verteld, met daarbij ook van de meeste boerderijen een verhaal. Het jaar 1494 komt hieruit, met als bron de verpondingslijst uit dat jaar. Hierin wordt onze boerderij dus Baeinckreyse genoemd - de oorsprong van de naam weten we niet (we hopen nog op een vrolijke pensionado die hier zijn energie in wil steken ;-) ). Toen eigendom van Vincentius van Buren, die met Agnes van der Eze getrouwd was, een dochter van een van Heeckeren, die dus ook in het bezit waren van het kasteel de Ehze, dat hier vlakbij ligt.

Bewoners zijn in de 19e eeuw een familie Sieverink en een familie Vonkeman. Het mooie is dat er in een oude beuk in het Baankreisbos daar nog een bewijs van is. Hierin staan namelijk een jaartal 1877 en de letters HJV en WV. Op genealogieonline.nl vind ik inderdaad een Willem Vonkeman, op 10 juli 1870 geboren te Almen. Zijn vader heet Hendrik Jan Vonkeman. Vader en zoon zijn waarschijnlijk op een mooie dag in 1877, misschien wel op Willems 7e verjaardag, het bos in gegaan en hebben toen hun initialen in een boom gekerfd!!!

Pas in 1899 - de Ehze is dan eigendom van houthandelaar Jan Derk Langenberg, die waarschijnlijk niet erg goed met al zijn geld kan omgaan, want hij moet een deel van zijn eigendommen verkopen - komt mijn(Maaikes) familie in beeld. Mijn overgrootvader Hendrik Ruiterkamp koopt de boerderij, met wel 30 hectare grond erbij!! Voor die tijd een enorme lap grond.....

Hendrik kan helaas samen met echtgenote Engelbertha Wilhelmina Smeenk niet heel erg lang van zijn prachtige bezit genieten, want een paar jaar na de geboorte van het derde kind verongelukt hij met paard en wagen in Zutphen. De drie kinderen hebben - van oudste naar jongste - de roepnamen Harmke (mijn grootmoeder), Tonia en Albert. Samen met hun moeder verhuizen ze voor een tijd naar het huis van hun tante Harmken. Zij woont bij de Harfsense molen met haar man Jan Willem Hartgerink. Ondertussen wordt de boerderij bemand door de familie Venderink, van wie de op deze plek laatst geboren zoon tot op de dag van vandaag (= november 2017) nog eens in de twee weken hier langs komt rijden met de auto!!

In 1919 - Albert, de jongste van de drie kinderen is dan 13 jaar - laat mijn overgrootmoeder op een deel van de grond van de Baankreis een nieuwe boerderij bouwen: de Nieuwe Baankreis. Albert is al oud genoeg om het boerenvak samen met zijn moeder uit te oefenen! De zussen gaan voorlopig even hun eigen weg, voorzover ik weet gaat mijn oma ........

In 1930 vertrekt de familie Venderink